ದೂರದಿರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮನೆ ಮಿತ್ರ, ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯೊಳಿರುವ ಬೆಳಕೆ ದಿವ್ಯತ್ವ!

            

 ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನದ ಕುರಿತು........               

ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನದ ಕುರಿತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಬರ್ಕೊಂಡೇ ಮುಂದಕ್ಕೋಗ್ತೀನಿ.. ನಿಮಗೆ ಬೇಸರ ಬರಬಾರದು ನನ್ನ ಮಾತಿಂದ ಇಲ್ಲ ತುಂಬಾ ದಿನ ಇತ್ತ ತಲೆಹಾಕದೇ ಉಳಿದುಬಿಡೋ ಮೌನದಿಂದ...  "ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ ಮೌನ ಬಂಗಾರ" ಅಂತ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ. ಮಾತು ತಿಕ್ಕಿದ ಹಾಗೆ ಹೊಳೆಯತ್ತೆ. ಕಲಿತರೆ ಬೆಳೆಯತ್ತೆ ಮುತ್ತಂತ ಮಾತು ಎಷ್ಟೋ ಮನಸುಗಳ ತಣಿಸತ್ತೆ. ಮನೆಗಳ ಮನಸುಗಳ ಬೆಸೆಯತ್ತೆ. ಮಿತವಿದ್ದರೆ ಮಾತಂದ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಾತು ಹಿತವಿದ್ದರೆ ಚಂದ.ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ದನಿಯಾಗಲಾರದೇ ಅಳಿಸಿಹೋಗುವ ಪ್ರೀತಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತಂದೋ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೂಲವಾ? ಜಗಳಕ್ಕೆ ಮೂಲವೂ ಮಾತೇ..ಹಾಗಂತ ಮಾತನಾಡದೇ ಇದ್ದುಬಿಡಲಾದೀತಾ?

        ಮಾತಾಗಲೀ ಮೌನವಾಗಲೀ ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದಾಗ ಅಗತ್ಯ ಇರೋವಷ್ಟು ಆಡಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಏನಿದ್ದರೂ ವಿಷವೇ..ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತಾಡದೇ ಮೌನ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೂ, ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿಬಿದ್ದಾಗ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನೋದು ಒಂದೇ ಸಮ.ಇನ್ನು ಕೆಲವರದ್ದು ಹೀಗೆ... ನಿಮಗೂ ಅನುಭವವಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ತೀರಾ ಆತ್ಮೀಯರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೇಗೂ ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಬಂಧ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮನಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಕೂರೋದಿಲ್ಲ ನಾವು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅವರು ನಮ್ಮವರು. ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳೋದಕ್ಕೂ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ನಮಗೆ. ಹಾಗಿದ್ರೆ ಮಾತಾಡಿದರೂ ತಪ್ಪು. ಆಡದಿದ್ದರೂ ತಪ್ಪು.. ಏನು ಮಾಡ್ಬೇಕು ನಾವು?

     ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ನಾನಂತೂ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರವರಿಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನೂ ಹೀಗೇ..ಒಂದಿಷ್ಟು ತೋಚಿದಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೋಗೋಕೆ ಬಂದಿರೋದು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ, ಜವಾನ್ದಾರಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಷ್ಟೇ ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಮಾತಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗದ್ದು ಅನಿಸಿದಾಗ ಮೌನ ಹಿತವೇ... ಆದರೆ ಮಾತಿನ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು. ಮೌನ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವೂ ಹೌದು.ನಿವರ್ಾಣ, ನಿಶ್ಯೇಶವೂ ಹೌದು. ಮೌನಕ್ಕೆ ಮನ ಬಂದಷ್ಟು ಅರ್ಥಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಕೊಡುವ ಅರ್ಥ ಸಂದರ್ಭಸಹಿತವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಏಳು ಬೀಳುಗಳಿಗೆ ಆಡಿದವರು ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೌನ ಹಾಗಲ್ಲ....

       ಮೌನದಲ್ಲಿ ಏನಿಲ್ಲ? ಯೋಚಿಸಿ... ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ಬಿಡುವುದು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಲಕ್ಷಣ. ಆದರೆ ಅದೆಂದೂ ಪೊಸಿಟಿವ್ ಆಗೇ ಇರತ್ತೆ ಅಂತೇನೂ ಇಲ್ಲ.ಬಿದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ ನಿಮ್ಮ  ಮೌನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮೌನದಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಅಂತಹ ಮನಸ್ಸನ್ನ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯಶುದ್ಧಿ ಬೇಕು.  ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವ್ಯಕ್ತವಾದರೂ ಅದು ಅಸಹಜವಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತು ಹೆಚ್ಚು ಮೌನ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ನೀವು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

ಹಿತವಾದ ಮಾತು, ಹಿತವಾದ ಮೌನ ಎರಡೂ ಸುಂದರವೇ.. ಒಂದು ಅಸೀಮ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ, ಆನಂದದ ರಾಗಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ, ಆತ್ಮದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಭಗವ್ಭಕ್ತಿಗೆ ಅನಂತಾನಂತ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಮೌನ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗಾತಿ... ಹಾಗೇ ಒಂದು ಬದುಕಿಗೆ, ಮಾನವೀಯತೆ ನೆಲೆಗೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆಗೆ, ವಿಚಾರವಿನಿಮಯಕ್ಕೆ, ಭಾವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ,

ಜಗತ್ತಿನ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಮಾತೇ ಬೇಕು. ಮತ್ತದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಧ್ಯಮ ಕೂಡ. ಕೆಟ್ಟ ಮಾತನಾಡುವವರ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸುವುದು ಬೇಡ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಿನ ಅಗತ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಿಗಿದೆ. ಮನಸುಗಳಿಗಿದೆ. ಹಾಗೇ ಮಾತು ಮಾತು ಅಂತ ಇನ್ನೂ ಆಡಿದ್ರೆ ನೀವೆಲ್ಲ ಎದ್ದು ಓಡಿ ಬಿಡ್ತೀರ. ಸಾಕಿಷ್ಟು ಮೊದಲಮಾತಿಗೆ ವಿರಾಮದೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ

ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ.........