ಹೀಗೊಂದು ಕ್ಷಣ....ದ ಕವಿತೆಗಳು

ಸೋತೆ ಹೃದಯವೇ
ಬಾಳು ಇಲ್ಲವೇ
ಕ್ಷಣವು ತುಂಬಿದೆ ಕಂಬನಿ.

ಎದೆಯ ಭಾವಕೆ

ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲವೇ
ಮರೆತೆ ಒಲವಿನ ಹನಿ ಹನಿ.

 ದೇಶ ಸುತ್ತದೇ
ಭಾಷೆ ನಿಲುಕದೇ
ರೋಷದೆದೆಯೊಳು
ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೇ
ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿದೆ ಬಾಂದಣ..
ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಮಮತೆ ಕಾಣದೇ
ಬರಿಯ ಕನಸೊಳು ಭಾವವಿಲ್ಲದೇ
ವಿಷಯ ವತರ್ುಲದೊಳಗೆ ನಾ.

ಬೇಡ ಬೀಸಿದ
ಬಲೆಯ ನಡುವಣ
ಹಕ್ಕಿ ಸಿಲುಕಿದೆ ಹಾರದೇ.
ತುತ್ತು ಕೂಳಿನ
ಋಣದ ಭಾರಕೆ
ಹೆತ್ತ ಹೊಟ್ಟೆಯ
ಕರುಣೆ ತೀರಕೆ
ತಾಳ ಹಾಕಿದೆ ಭಣಭಣ.
ಹಣದ ಗಂಟಿನ ಜಣಜಣ.


ದೀಪದೊಲವು...

ಒಂಟಿಯಾದೇನೆಂದು
ಮರುಕ ಪಡದಿರು,
ಕಣ್ಣು ಕಿವಿಗಳಿಲ್ಲದವರೂ
ಹೃದಯದಿಂದ ನೋಡುವರು
ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದವರ ನಂಬದಿರು.
ಕಂಗಳ ತುಂಬಾ ಬೆಳಕಿದ್ದವರು
ದಾರಿದೀಪವಾದಾರು!!


 ಎದೆಗೂಡೊಳಗೊಂದು
ಅಕ್ಷಯದೀಪವನಿಟ್ಟು
ಆಗಾಗ ಅದನ್ನೂದುವವರು!
ಆರೀತೆ? ಬೆಳಗೀತೆ?
ಎಂದು ಕಾದವರು!
ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಸಹಿಸದವರು!
ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಬೆನ್ನುಬಿದ್ದವರು!

ದೀಪದ ಹೆಸರು ಹೊತ್ತು
ದೀಪವಾಗಲು ಹವಣಿಸುವ
ಪತಂಗದಂತವರು!
ಸುಟ್ಟು ಹೋದಾರು
ಸುಕೋಮಲ ಶರೀರದವ
ರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಉರಿಸೀರೇ ಬೆಳಕು
ಸೂಡಿ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲ.
ಹಣತೆ ತೊದಲು.

ಕಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ  ಸೊಡರು
ಕರಗದಂತಿರಲೆಂದು
ಕಪ್ಪು ಮಸಿಯಾಗದಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೋ..
ಸಿಗದೇ ಸುರುಳಿ ಸುಟ್ಟು ಹೊದೀತು
ಕಾಡಿಗೆ  ಮಸಿಯಾಗಿ
ಕಣ್ಣ ಉರಿಸೀತು,
ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕಿನ ಹಣತೆ
ಭಾಗ್ಯದ ಬೆಳಗಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದೀತು.!
ಎಂದಿಗೂ ಸಿಗದೇ ಹೋದೀತು!!